Ιχθυοκαλλιέργειες: Προοπτικές και Εξελίξεις στον Κλάδο

Ιχθυοκαλλιέργειες: Προοπτικές και Εξελίξεις στον Κλάδο

Η κρίση στις ελληνικές ιχθυοκαλλιέργειες δεν ξεκίνησε στη θάλασσα. Ξεκίνησε στους ισολογισμούς, στα πιστοποιητικά εξαγωγής, στις τράπεζες και στα γραφεία όπου μια άδεια μπορούσε να κολλήσει αρκετά ώστε να χαθεί μια αγορά.

Διαβάζω τον κλάδο όπως θα διάβαζα μια μονάδα ζωικής παραγωγής με πίεση ρευστότητας: πρώτα το κόστος και το χρέος, μετά την αγορά, μετά το θεσμικό πλαίσιο. Η τσιπούρα και το λαβράκι είχαν εξαγωγική ζήτηση. Αυτό δεν αρκούσε όταν η εταιρική βάση μπήκε στο 2012 με βαρύ δανεισμό, αρνητική καθαρή θέση και ανάγκη δικαστικής προστασίας από πιστωτές.

Περιεχόμενα

  • Η Οικονομική Στενωπός και οι Εταιρικές Ανακατατάξεις
  • Εξαγωγικές Προκλήσεις και Θεσμικά Εμπόδια
  • Το Νέο Ευρωπαϊκό Πλαίσιο και η Κοινή Αλιευτική Πολιτική
  • Χρηματοδοτικά Εργαλεία και Στρατηγική «Γαλάζια Ανάπτυξη»
Image showing xronologio_krisis
Χρονολόγιο των βασικών πιέσεων που διαμόρφωσαν την ελληνική ιχθυοκαλλιέργεια από το 2012 έως την έναρξη του νέου ευρωπαϊκού κύκλου χρηματοδότησης.

Η Οικονομική Στενωπός και οι Εταιρικές Ανακατατάξεις

Η πρώτη ένδειξη δεν ήταν μια χαμηλή τιμή πώλησης. Ήταν η αρνητική καθαρή θέση.

Στη χρήση 2012 καταγράφηκε αρνητική καθαρή θέση περίπου 67 εκατ. ευρώ σε εταιρεία του κλάδου που είχε ήδη κινηθεί για προστασία από πιστωτές. Αυτό το μέγεθος δεν είναι λογιστική λεπτομέρεια. Σε κλάδο με βιολογικό κύκλο, αποθέματα στη θάλασσα, ανάγκη καθημερινής σίτισης και ψυχρή αλυσίδα, η καθαρή θέση δείχνει αν η επιχείρηση έχει χώρο να αναπνεύσει ή αν απλώς μεταφέρει την πίεση στην επόμενη παρτίδα.

Το Άρθρο 99 ως ασπίδα, όχι ως θεραπεία

Η υπαγωγή της Δίας Ιχθυοκαλλιέργειες στο Άρθρο 99 του τότε πτωχευτικού πλαισίου λειτούργησε ως ασπίδα έναντι πιστωτών. Δεν ήταν εργαλείο άμεσης εξυγίανσης παραγωγής, ούτε μηχανισμός που έλυνε από μόνος του το εμπορικό πρόβλημα.

Σε μια μονάδα πάχυνσης, οι ιχθύες δεν περιμένουν την απόφαση του δικαστηρίου. Τρώνε κάθε ημέρα. Το κόστος ζωοτροφής, η παρακολούθηση υγείας, η συντήρηση κλωβών και οι μεταφορές συνεχίζονται. Αν η τράπεζα κρατά την κάνουλα κλειστή και ο προμηθευτής ζητά μικρότερη πίστωση, η παραγωγή γίνεται άσκηση αντοχής.

Προειδοποίηση: Η εξαγωγική ζήτηση δεν αποτρέπει από μόνη της μια εταιρική κρίση όταν ο ισολογισμός έχει ήδη περάσει σε ζώνη αφερεγγυότητας.

Γιατί πάγωσε το μνημόνιο συγχώνευσης

Το μνημόνιο συγχώνευσης μεταξύ Σελόντα και Δίας ανεστάλη όταν εμφανίστηκε «γεγονός αφερεγγυότητας». Η λέξη έχει βάρος. Δείχνει ότι η συζήτηση δεν ήταν πια μια απλή εμπορική συνέργεια, αλλά μια διαπραγμάτευση γύρω από κινδύνους, δανεισμό και αξία περιουσιακών στοιχείων.

Ο μεγαλύτερος όμιλος της περιόδου εμφάνιζε πωλήσεις γύρω στα 172 εκατ. ευρώ, μέγεθος που τον καθιστούσε κρίσιμο συνομιλητή σε σενάρια τριπλής ενοποίησης και αναδιάρθρωσης δανεισμού. Εκεί βρίσκεται ο πυρήνας της ανακατάταξης: όταν ένας κλάδος συγκεντρώνει παραγωγή, χρέος και εμπορικά δίκτυα σε λίγους παίκτες, κάθε συγχώνευση γίνεται ταυτόχρονα βιομηχανική και τραπεζική πράξη.

Το ερώτημα για τον παραγωγό δεν ήταν ποιος θα βγάλει το επόμενο δελτίο Τύπου. Ήταν ποιος θα πληρώσει τροφή, μισθούς, συσκευασία και μεταφορά μέχρι να πουληθεί το ψάρι.

Εξαγωγικές Προκλήσεις και Θεσμικά Εμπόδια

Ένα φορτηγό με νωπό ψάρι δεν έχει την πολυτέλεια της αναμονής. Αν λείπει το σωστό κτηνιατρικό πιστοποιητικό, το πρόβλημα δεν μένει στο χαρτί. Μπαίνει στο κιβώτιο, στον πάγο και στο τιμολόγιο.

Τον Ιούλιο του 2013 η ρωσική κτηνιατρική αρχή Rosselkhoznadzor ανέστειλε την αποδοχή κτηνιατρικών πιστοποιητικών για ζωικά προϊόντα από την Ελλάδα. Η απόφαση χτύπησε και τις αποστολές νωπών αλιευμάτων προς την τότε Τελωνειακή Ένωση Ρωσίας, Λευκορωσίας και Καζακστάν. Για την τσιπούρα και το λαβράκι, αυτό σήμαινε ότι μια αγορά μπορούσε να κλείσει όχι από έλλειψη ζήτησης, αλλά από διοικητική εμπλοκή.

Το πιστοποιητικό ως κρίκος της ψυχρής αλυσίδας

Στις αποστολές τσιπούρας και λαβρακιού, το έγγραφο κτηνιατρικού ελέγχου συνδέεται με συγκεκριμένη παρτίδα, εγκατάσταση συσκευασίας και υγειονομική έγκριση. Χωρίς αυτό, το φορτίο δεν μπορεί να εκτελωνιστεί ως ζωικό προϊόν.

Η ζημιά εμφανίζεται γρήγορα, μέσα σε λίγες ημέρες από τη συσκευασία. Το νωπό ψάρι ταξιδεύει σε ελεγχόμενη ψύξη, αλλά δεν έχει το χρονικό περιθώριο που έχουν τα κατεψυγμένα προϊόντα. Μια καθυστέρηση μπορεί να αλλάξει τον προορισμό, την τιμή ή την εμπορική τύχη της παρτίδας.

Εδώ η διοικητική αναποτελεσματικότητα γίνεται ανταγωνιστικό μειονέκτημα. Δεν χρειάζεται να ανεβάσει άμεσα το κόστος τροφής για να πλήξει τον παραγωγό. Αρκεί να κάνει την εξαγωγή αβέβαιη.

Συγκέντρωση αγοράς και όρια συνεργασίας

Ο έλεγχος της Επιτροπής Ανταγωνισμού δεν αφορούσε μόνο μερίδια αγοράς. Εξέταζε και τον κίνδυνο οριζόντιας σύμπραξης σε ιχθυογεννητικούς σταθμούς, πάχυνση, εμπορία και πρόσβαση σε πιστώσεις.

Η διαφορά έχει πρακτική σημασία. Άλλο πράγμα μια συγχώνευση που μειώνει διπλές δαπάνες και σταθεροποιεί χρηματοδότηση. Άλλο πράγμα μια δομή που μπορεί να περιορίσει την ανεξαρτησία στην τιμολόγηση, στην προμήθεια γόνου ή στη διάθεση προϊόντος.

Συμβουλή: Όταν εξετάζετε μια εταιρική συμφωνία στον κλάδο, μην κοιτάτε μόνο τη δυναμικότητα παραγωγής. Κοιτάξτε τον γόνο, τη συσκευασία, την πίστωση και τα εμπορικά κανάλια.

Το δύσκολο σημείο είναι ότι ο κλάδος χρειαζόταν κεφαλαιακή ανάσα και καλύτερη οργάνωση. Την ίδια στιγμή, η αγορά δεν μπορούσε να αφήσει τη συγκέντρωση να γίνει ανεξέλεγκτη.

Το Νέο Ευρωπαϊκό Πλαίσιο και η Κοινή Αλιευτική Πολιτική

Το νέο ευρωπαϊκό πλαίσιο δεν σχεδιάστηκε για να σώσει ισολογισμούς. Έβαλε κανόνες για αλιεία, αγορά και χρηματοδότηση. Αυτή η διάκριση συχνά χάνεται στη δημόσια συζήτηση.

Η πολιτική συμφωνία για τη μεταρρύθμιση της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής ολοκληρώθηκε τον Μάιο του 2013, με τη συμμετοχή της Επιτρόπου Μαρίας Δαμανάκη, και το νέο κανονιστικό πλαίσιο άρχισε να εφαρμόζεται από την προγραμματική περίοδο που άνοιξε το 2014. Για τις ιχθυοκαλλιέργειες, η σημασία του πλαισίου βρισκόταν λιγότερο στην καθημερινή διαχείριση των κλωβών και περισσότερο στο περιβάλλον αγοράς, διαφάνειας και βιωσιμότητας.

Μέγιστη Βιώσιμη Απόδοση και απορρίψεις

Ο στόχος της Μέγιστης Βιώσιμης Απόδοσης, γνωστός ως MSY, τέθηκε με ορίζοντα το 2015 όπου ήταν εφικτό και με σταδιακή προσαρμογή έως το τέλος της δεκαετίας για αποθέματα που απαιτούσαν μεγαλύτερη μετάβαση. Δεν ήταν ένα κουμπί που πατήθηκε σε όλες τις θάλασσες την ίδια ημέρα.

Η απαγόρευση των απορρίψεων αλιευμάτων επίσης μπήκε σταδιακά, ανά αλιεία και κατηγορία στόλου. Επηρέασε κυρίως τον τρόπο καταγραφής και εκφόρτωσης ανεπιθύμητων αλιευμάτων. Για την υδατοκαλλιέργεια, το μήνυμα ήταν έμμεσο αλλά καθαρό: η ευρωπαϊκή πολιτική μετακινούνταν προς μεγαλύτερη ιχνηλασιμότητα και πιο πειθαρχημένη χρήση θαλάσσιων πόρων.

Τα εργαλεία της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής και του ευρωπαϊκού ταμείου δεν υποκαθιστούν τραπεζική αναδιάρθρωση όταν μια επιχείρηση έχει ήδη αρνητική καθαρή θέση και ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις. Μπορούν όμως να αλλάξουν το πλαίσιο μέσα στο οποίο θα σταθεί η επόμενη επένδυση.

Διαφάνεια αγοράς μέσω EUMOFA

Η λειτουργία του Ευρωπαϊκού Παρατηρητηρίου Αγοράς (EUMOFA) έδωσε ένα πιο καθαρό εργαλείο παρακολούθησης πρώτης πώλησης, χονδρικής, εισαγωγών και κατανάλωσης. Αυτό βοηθά να φανεί αν η πίεση τιμών προέρχεται από παραγωγή, εμπόριο ή διεθνή ανταγωνισμό.

Στο πεδίο, αυτή η διαφάνεια δεν λύνει τη διαπραγμάτευση με τον αγοραστή. Τη φωτίζει. Και σε έναν κλάδο όπου η τιμή μπορεί να πιεστεί από υπερπροσφορά, χρηματοδοτική ανάγκη ή εξαγωγικό εμπόδιο, το να ξέρεις από πού έρχεται η πίεση είναι μισή άμυνα.

Χρηματοδοτικά Εργαλεία και Στρατηγική «Γαλάζια Ανάπτυξη»

Η χρηματοδότηση στην υδατοκαλλιέργεια δεν ξεκινά από την αίτηση. Ξεκινά από τον χάρτη.

Η σωστή σειρά είναι απλή και σκληρή: χωροθέτηση, αδειοδότηση, επιλεξιμότητα δαπάνης, παραγωγικό σχέδιο. Αν την αντιστρέψετε, θα σχεδιάσετε μονάδα που φαίνεται καλή στο χαρτί και σκαλώνει στην ακτή.

Από το ΕΠΑΛ στο ΕΤΘΑ

Το Επιχειρησιακό Πρόγραμμα Αλιείας κάλυψε την περίοδο 2007-2013. Το Ευρωπαϊκό Ταμείο Θάλασσας και Αλιείας άνοιξε τον επόμενο κύκλο 2014-2020 με έμφαση σε βιώσιμη αλιεία, υδατοκαλλιέργεια και θαλάσσια οικονομία.

Η στρατηγική της «Γαλάζιας Ανάπτυξης» έβαλε τη θάλασσα στο κέντρο της οικονομικής μεγέθυνσης, αλλά όχι ως λευκή επιταγή. Για την ελληνική θαλάσσια υδατοκαλλιέργεια, ο κορμός παρέμεινε η τσιπούρα και το λαβράκι. Εκεί κρίνονται κυρίως οι παρεμβάσεις σε ιχθυογεννητικούς σταθμούς, μονάδες πάχυνσης, συσκευαστήρια και logistics ψυχρής αλυσίδας.

  1. Ελέγξτε πρώτα αν η περιοχή επιτρέπει τη χρήση υδατοκαλλιέργειας χωρίς σοβαρή σύγκρουση με τουρισμό ή παράκτια αλιεία.
  2. Μετρήστε την τεχνική καταλληλότητα: βάθος, ρεύματα, κυματισμό και πρόσβαση σε λιμενική υποδομή.
  3. Συνδέστε την επένδυση με πραγματική εμπορική διέξοδο, όχι μόνο με διαθέσιμη επιδότηση.
  4. Υπολογίστε το κόστος ψυχρής αλυσίδας πριν κλειδώσετε την παραγωγική δυναμικότητα.

Μυδοκαλλιέργεια: long-line ή πασσαλωτές εγκαταστάσεις;

Η ίδια επένδυση μυδοκαλλιέργειας μπορεί να είναι τεχνικά λογική σε μία παράκτια ζώνη και ακατάλληλη σε άλλη. Βάθος, ρεύματα, κυματισμός, γειτνίαση με τουριστικές χρήσεις και καθεστώς ΠΟΑΥ αλλάζουν το κόστος και τον χρόνο αδειοδότησης.

Τα συστήματα long-line προϋποθέτουν διαφορετική έκθεση σε βάθος, ρεύματα και κυματισμό από τις πασσαλωτές εγκαταστάσεις, οι οποίες συνδέονται περισσότερο με ρηχότερες και προστατευμένες ζώνες. Δεν υπάρχει μία ενιαία τεχνική απάντηση. Υπάρχει κατάλληλη θέση, σωστό σύστημα και καθαρός φάκελος.

Οι Περιοχές Οργανωμένης Ανάπτυξης Υδατοκαλλιεργειών λειτουργούν ως προϋπόθεση χωρικής τάξης. Συγκεντρώνουν χρήσεις, μειώνουν συγκρούσεις με τουρισμό ή παράκτια αλιεία και δίνουν σαφέστερο φάκελο σε επενδύσεις που ζητούν δημόσια ή ευρωπαϊκή στήριξη.

Αξίζει εδώ μια σύγκριση από άλλο αγροτικό πεδίο. Το μοντέλο μικρής μεταποίησης που μπορεί να δει κανείς σε σχήματα όπως το Agricultural Cooperative of Stevia, με Private label προϊόντα, Leader program και εξειδίκευση σε Steviol glycosides, δεν μεταφέρεται αυτούσιο στη θάλασσα. Η υδατοκαλλιέργεια έχει βαρύτερη αδειοδότηση, ζωντανό απόθεμα, περιβαλλοντική έκθεση και μεγαλύτερη ανάγκη κεφαλαίου κίνησης.

Κύριο συμπέρασμα: Η προοπτική του κλάδου δεν κρίνεται μόνο από την τιμή της τσιπούρας και του λαβρακιού. Κρίνεται από το αν η παραγωγή, η χρηματοδότηση, η αδειοδότηση και η αγορά μπορούν να κινηθούν με τον ίδιο ρυθμό.

Πηγές & Αναφορές

  • Δημοσιευμένες οικονομικές καταστάσεις χρήσης 2012 και ανακοινώσεις εταιρειών του κλάδου προς την αγορά.
  • Δικαστικές κινήσεις προστασίας από πιστωτές στο πλαίσιο του τότε Άρθρου 99.
  • Ανακοινώσεις και εφαρμογή της μεταρρύθμισης της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής από το 2013 και μετά.
  • Στοιχεία παρακολούθησης αγοράς από το Ευρωπαϊκό Παρατηρητήριο Αγοράς για την αλιεία και την υδατοκαλλιέργεια.

Μείνετε ενημερωμένοι

Get the best content delivered to your inbox.

Σεβόμαστε τα προσωπικά σας δεδομένα.

Διαχείριση cookies